Browse By

Πραγματικότητα ή όχι; Ο ρεαλισμός της Lee Price

Η συνειδητοποίηση της ύπαρξης μας μέσα από το υγρό στοιχείο και τον αδηφάγο κόσμο της ύλης. Μιας ύλης που προδιαθέτει την καλοπέραση μας και την τροφοδοσία των συναισθημάτων μας με ζάχαρη ή με οτιδήποτε θα προκαλέσει κύματα ευχαρίστησης σε ένα εφήμερο, ανύπαρκτο παρόν.

Η Lee Price δημιουργεί επίπλαστα παρόντα με γυναίκες σε μπανιέρες ή στα κρεβάτια τους περιτριγυρισμένες από φαγητά, εκεί που η άνεση και η ανάπαυση συναντάει τις ψυχαναγκαστικές διαδρομές μυαλών. Τα χρώματα της Lee δεν επιβάλλονται, οι πρωταγωνίστριες της ζουν σε έναν απαλό κόσμο, θα μπορούσε να ήταν κι ένα διαφημιστικό σποτ στην τηλεόραση. Οι γυναίκες της, γυμνές ή ελάχιστα ντυμένες, θαρρείς ότι δίνουν έναν πόλεμο ενάντια στην ύπαρξη τους κι ενάντια ενός μυαλού που θέλει γλυκόλογα. Η ευτυχία τους συνυπάρχει με την θλίψη του περιβάλλοντος, πασαλειμμένο από σαντιγί και λεκιασμένο από λίπος έτοιμης τροφής.

Πραγματικότητα ή όχι; Φωτογραφία ή ζωγραφική; Η Lee Price ζωγραφίζει ρεαλιστικές εικόνες ιδιωτικών, υπαρκτών ή ιδεατών χώρων.

sleepingwithpeaches_56x81_white

  • Πείτε μας λίγα λόγια για εσάς: πως ξεκίνησε αυτό το ταξίδι στη ζωγραφική και ιδιαίτερα στη ρεαλιστική ζωγραφική;

Η μητέρα μου ήταν καθηγήτρια τέχνης σε σχολείο. Από πολύ νωρίς ηλικιακά ήμουν κοντά στην τέχνη . Οι βόλτες σε γκαλερί και σε μουσεία και βλέποντας βιβλία τέχνης παντού στο σπίτι ήταν κάτι το φυσιολογικό. Έχω δύο μεγαλύτερα αδέλφια αλλά ήμουν η μοναδική που ενδιαφερόμουν για αυτή την κατεύθυνση. Ακόμα και στο νηπιαγωγείο ήξερα ότι όταν μεγαλώσω, θα έκανα κάτι σχετικό με την τέχνη. Ξεκίνησα εικονογράφηση στο κολέγιο, αλλά μετά τον πρώτο χρόνο γύρισα στη ζωγραφική. Όσον αφορά τη ζωγραφική μου στο ρεαλισμό, δεν είμαι σίγουρη γιατί έγινε. Απλά έγινε όταν ενδιαφέρθηκα περισσότερο για αυτή.

selfportraitwithraspberrysorbet_39x28copy

  • Αλήθεια ή πραγματικότητα; Αυτό αναρωτιόμαστε όταν βλέπουμε τα εκπληκτικά έργα σας. Ποιο είναι το απαραίτητο «μέσον» για αυτή τη ρεαλιστική ζωγραφική σας; Ρωτάω όχι μόνο από την άποψη της τεχνικής δεξιότητας σας, αλλά και για στοιχεία από την προσωπικότητα σας και τον χαρακτήρα σας.

Η τεχνική που χρησιμοποιώ θέλει υπερβολική υπομονή και την ικανότητα να εξετάζεις πολύ προσεκτικά το αντικείμενο. Σε σχέση με την προσωπικότητα μου, πιθανώς έχω ένα υπέρ-αναπτυγμένο ποσοστό υπομονής και σίγουρα είμαι αυτή που αναλύω.

hotchocolate_64x40

  • Οι γυναίκες είναι οι πρωταγωνίστριες, όπως και το υδάτινο στοιχείο μαζί με γλυκά, ποτά και λουλούδια. Γιατί αυτός ο συνδυασμός στη ζωγραφική σας, τι μήνυμα θα θέλατε να δώσετε μέσα από αυτές τις εικόνες;

Η ζωγραφική μου είναι σχετική με την ψυχαναγκαστική κατανάλωση φαγητού αλλά γενικά σχετίζεται με τους τρόπους που ξεγελάμε τους εαυτούς μας με το να είμαστε παρόντες. Όταν ξεκίνησα αυτή τη σειρά ήθελα να εκμαιεύσω ερωτήσεις βασισμένες σε υποκειμενικές αντιδράσεις: Με ποιους τρόπους ξεγελιόμαστε; Από που ξεγελιόμαστε; Τι είναι ΕΚΕΙ όταν σταματήσει αυτή η απόσπαση;

Σε πολλούς πίνακές μου εστιάζω σε φαγητά (συνήθως γλυκά, επιδόρπια κλπ), αλλά θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν τα φαγητά ένας αριθμός άλλων πραγμάτων. Εν συντομία, οι πίνακές μου είναι σχετικοί με τους πολλαπλούς τρόπους που  εμείς «φεύγουμε». Χρησιμοποιούμε το φαγητό για να αναζητήσουμε παρηγοριά, αλλά μετά αυτή η αναζήτηση μας για ανακούφιση εξελίσσεται με έναν τρόπο απουσίας μας από το παρόν.

Άρχισα χρησιμοποιώντας αυτές τις συνθέσεις -μπανιέρες, κρεβάτια- επειδή είναι ιδιωτικοί χώροι, σκηνικά μοναξιάς, και είναι αντισυμβατικές θέσεις να βρεις κάποιον να τρώει. Ο ιδιωτικός χώρος τονίζει την μυστικότητα της ψυχαναγκαστικής συμπεριφοράς, την επιθυμία να κρατηθεί κρυφό. Τα ασυνήθιστα σκηνικά αναδεικνύουν αυτόν τον παραλογισμό . Όλη αυτή η φρενήρης, παράλογη συμπεριφορά λαμβάνει χώρα σε ένα φόντο ήρεμου περιβάλλοντος.

Σε ότι αφορά τα λουλούδια, ήρθαν στους πίνακες μου πρόσφατα. Αυτοί οι πίνακες έχουν να κάνουν τελικά με την εύρεση παρηγοριάς σε κάτι άλλο εκτός του φαγητού.

sunday_48x60lemonslicesiii_76x34 selfportraitintubwithflowers_29x65copy

  • Ο καλλιτέχνης συνήθως, αποτυπώνει στοιχεία του χαρακτήρα του αλλά και του περιβάλλοντος το οποίο ζει κι εργάζεται. Εσείς από πού δέχεστε τις επιρροές σας και πως θα καθορίζατε το άσχημο ή το όμορφο στα καλλιτεχνικά δρώμενα;

Μεγάλωσα σε μια οικογένεια με γυναίκες. Ζούσα με τη μητέρα μου και τις δύο αδελφές μου. Ο πατέρας μου δεν είχε σταθερή παρουσία στη ζωή μου. Και οι δύο παππούδες είχαν πεθάνει πριν ακόμα γεννηθώ. Κανένας αρσενικός συγγενής δεν ζούσε κοντά μας. Μεγαλώνοντας, η μητέρα μου φρόντιζε όλες τις πτυχές της καθημερινότητας μας- δούλευε πλήρες ωράριο, μαγείρευε, φρόντιζε το σπίτι, την αυλή, κλπ. Ζούσαμε σε ένα σπίτι που είχε κατασκευαστεί στα τέλη του 1800, ένα μεγάλο, παλιό σπίτι. Την θυμάμαι να ανεβαίνει μια σκάλα για να αντικαταστήσει τα βαριά παράθυρα θυέλλης στον δεύτερο όροφο. Δεν υπήρχε καμία εργασία που περιγραφόταν ως αντρική. Όλες οι εργασίες ολοκληρώνονταν από γυναίκες. Αυτή η ανατροφή είχε την μεγαλύτερη επίδραση στην δουλειά μου και το πως ερμηνεύω τον κόσμο.

Η δουλειά μου πάντα επικεντρώνεται ταυτόχρονα και στα δύο «την ασχήμια και την ομορφιά». Θυμάμαι διαβάζοντας ένα διαδικτυακό άρθρο όπου η συγγραφέας περιέγραφε τη δουλειά μου ως εξής: «Η ουσία του θέματος είναι τόσο βαριά και θλιβερή, αλλά οι εικόνες είναι τόσο απαλές και όμορφες. Αμέσως αντιλαμβάνεσαι, με την πρώτη ματιά, ότι αυτό που θυμίζει ένα απογευματινό πάρτι με τσάι στην πραγματικότητα είναι μια πολύ μοναχική φυλακή». Τις περισσότερες φορές είναι αυτό ακριβώς που σκοπεύω να δει ο θεατής. Ωστόσο μετά την πρώτη θέαση της ομορφιάς και της συνειδητοποίησης της θλίψης, θα ήθελα ο θεατής  να διακρίνει ότι υπάρχουν και τα δύο την ίδια στιγμή. Νομίζω ότι τα περισσότερα πράγματα στη ζωή είναι κάπως έτσι – τίποτα δεν είναι ολότελα καλό, τίποτα δεν είναι ολότελα κακό.

jellydoughnuts_40x64 refuge_44x64tea_40x60

  • Ποιο θα είναι το επόμενο έργο σας ή μάλλον υπάρχει κάτι που θα θέλατε να κάνετε και δεν έχετε πραγματοποιήσει ακόμα;

Αυτή τη στιγμή τελειώνω μια σειρά πέντε έργων με τον τίτλο «Surfacing». Συνεχίζω να χρησιμοποιώ το θέμα της γυναίκας στη μπανιέρα αλλά χωρίς να υπάρχει φαγητό. Αυτά είναι πορτραίτα του δικού μου σώματος παραμορφωμένα από το νερό. Ωστόσο, ακόμα και με αυτή την διαστρέβλωση υπάρχει μια αίσθηση ειρήνης. Η μήτρα -περιβάλλον, υποδεικνύει ότι το σώμα γεννήθηκε και την ίδια στιγμή, το σώμα διασπάται – είναι όλα ένα πράγμα. 

surfacingi_64x28copyΔείτε περισσότερα στο site της.

Μετάφραση: ΓΚΡΕΤΕΛ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

Κράτα το

Κράτα το

Please follow and like us: