Browse By

Τα επτά φεγγάρια της Κιάρας Καλουντζή

6212d048-b528-4d6f-869a-30e2da5fd83d

 

«Όταν δύει ο ήλιος, πάνω από τα κύματα της Αλμυρής ανατέλλουν οι Λουάνες,

τα εφτά φεγγάρια που φωτίζουν τις νύχτες των νησιών» (Λουάνες, 2012).

Η Κιάρα Καλουντζή γεννήθηκε στον Πειραιά με ρίζες από την Ικαρία, τον Πόρο, και την Κάρπαθο. Οι σπουδές της αργότερα την έφεραν στη Σύρο σε μια αλληλουχία θαλασσινής αλμύρας και οικογενειακής παράδοσης. Στη σύνδεση αυτών, γεννήθηκε η ανάγκη της για συγγραφή.

  • Πώς ξεκινάει αυτή η ενασχόληση σου με τη συγγραφή βιβλίων φαντασίας;

Υποθέτω από τα παραμύθια και τους μαγικούς τους κόσμους, όπου όλα μπορούν να συμβούν, με τα οποία με μεγάλωσαν. Ύστερα από το Αιγαίο μας, γιατί κι εκεί υπάρχουν μερικά από τα πιο φανταστικά πλάσματα: οι νησιώτες. Όταν έφτιαξα για πρώτη φορά τον χάρτη του κόσμου μου κι άρχισα εκεί μέσα να φτιάχνω ιστορίες ήμουνα κάπου δεκατεσσάρων χρονών και ειλικρινά δεν έχω ιδέα τι είχα στο μυαλό μου, ή γιατί μπορεί να το έκανα. Αργότερα, και καθώς δε σταμάτησα να ασχολούμαι με αυτόν τον κόσμο ποτέ μέχρι σήμερα, άρχισα να μαθαίνω και πράγματα για να μπορώ να πάω παρακάτω, τόσο σε επίπεδο έρευνας για να τον εμπλουτίζω, όσο και το πώς γράφει κανείς· τα εργαλεία, τους τρόπους τις μεθόδους.

«Κάτω απ’ το φως τους, οι Ταξιδεύτρες δένουν τα ξόρκια του έρωτα, ψιθυρίζουν στη φωτιά, ξεδιαλέγουν τα βοτάνια της γης και την ευλογούν με γονιμότητα». (Λουάνες,2012)

Η Κιάρα κάνει επιμέλειες, μεταφράσεις και διορθώσεις, γράφει ιστορίες, νουβελίτσες, παραμύθια κι εντέλει γράφει κάθε τι άλλο που πρέπει να γραφτεί. Γιατί κάποια πράγματα μπορούν να συνδυάζουν και τη λογική και την αγάπη.

  • Τι είναι η συγγραφή βιβλίων για εσένα;

Χαρά είναι. Κάθε πράγμα που το κάνεις με αγάπη είναι χαρά. Τελευταία σκέφτηκα πως το να γράφω είναι ταυτόχρονα εκείνο το πράγμα που κρατάει τα μυαλά μου μέσα στο κεφάλι μου. Αυτό που με κρατάει λογική απέναντι σε ό,τι δεν καταλαβαίνω, πονάει πολύ ή μου είναι ξένο. Σίγουρα είναι ένας τρόπος για να σκέφτεται κανείς κι ύστερα να επικοινωνεί τις σκέψεις και τις απόψεις του. Είναι όμως και κάτι που τελικά θα το δώσεις σε άλλους ανθρώπους ευχόμενος να περάσουν μαζί του καλά. Αν τα καταφέρεις να δώσεις χαρά και σε άλλους, κοντά σε αυτή που είχες εσύ γράφοντας, τότε μάλλον γίνεται κάτι το ανεκτίμητο.

«…θα φυσήσει και θα φυσήσει, θα στριφογυρίσει και θα τριζοβολίσει τα δέντρα και τα σπαρτά – έρμαια στη φλογερή μανία του…»

Η έμπνευση της  βρίσκεται στην καθημερινότητα της, όταν ακούει, διαβάζει ή βλέπει τη ροή των γεγονότων. Ή ακόμα όταν δημιουργεί και κατασκευάζει αντικείμενα χρωματιστά με όμορφα υλικά για να ομορφύνουν το περιβάλλον της.

  • Ποιος ή τι σε επηρεάζει και σε εμπνέει;

Αυτά που με επηρεάζουν είναι ένα μπερδεμένο κουβάρι μέσα στο κεφάλι μου όλα μαζί και η έμπνευση είναι η άκρη μιας από τις κλωστές που την πιάνεις και τσούκου-τσούκου την ξεμπερδεύεις να δεις πόσο μέσα και πού ακριβώς θα σε βγάλει.

Με επηρεάζουν τα πάντα, ό,τι μου συμβαίνει και ό,τι με κάνει να το σκεφτώ. Από την καθημερινότητα και την επικαιρότητα γύρω μου, μέχρι τη φαντασία των άλλων στις ταινίες, τα βιβλία, τα κόμιξ, το θέατρο, τους πίνακες. Κάπου ανάμεσα σε αυτά, τις ανθρώπινες σχέσεις και τη θάλασσα βρίσκονται συνήθως και οι εμπνεύσεις – αστεία λέξη, αλλά πράγματι δεν πρέπει να έχουμε καλύτερη.

 

  • Έχεις γράψει δύο βιβλία. Το «Λουάνες» και το «Χρώματα στην Πέτρα». Αν μπορούσες να προσδιορίσεις την ταυτότητα τους, πώς θα τα κατηγοριοποιούσες; 

Ταμπελίτσα: Φάνταζυ. Ή παραμύθια για μεγάλους. Για μεγάλους όχι επειδή έχουνε και τίποτα φοβερά σοκαριστικό μέσα τους, απλώς για τις ερωτικές περιπτύξεις που είθισται να κρατάμε μακριά από τα παιδιά, άσχετα με το αν συμφωνώ ή όχι. Αλλιώς, είναι απλώς παραμύθια.

Οι Λουάνες έχουνε οχτώ ιστορίες μέσα τους, μια για κάθε φεγγάρι μου, και τα Χρώματα άλλη μία, αρκετά μεγαλύτερη. Διαδραματίζονται όλες τους στα Ανάν Νταλέ, τα οποία είναι τα νησιά του κόσμου που στεγάζουν συνήθως τις ιστορίες μου, έχουν εφτά φεγγάρια, μάγισσες, καράβια, πειρατές, διάφορες δυνάμεις και, τελικά, ανθρώπινες σχέσεις και συναισθήματα.

«…Ακούνε τις φωνές των ανέμων και των νερών, τραγουδούν τη θάλασσα και, κάποιες φορές, ρίχνουν μια ματιά στο μέλλον…» (Λουάνες,2012)

Το «Λουάνες» εξελίσσεται στο Ανάν Νταλέ, ένα νησιωτικό κόσμο που δημιούργησε στα δεκατέσσερά της χρόνια. Ο κόσμος αυτός ενηλικιώθηκε, αλλά το κύριο συστατικό του, τα επτά φεγγάρια του, υπάρχει με την μαγική ικανότητα να ενθουσιάζει καθημερινά τα πλάσματα του.

  • Τι διακρίνεις στον χαρακτήρα σου, απομεινάρι των εφηβικών σου χρόνων;

Αν πρέπει να διαλέξω ένα πράγμα –γιατί έχω την εντύπωση πως έχω κρατήσει κάμποσα, ευτυχώς ή δυστυχώς– είναι ο ενθουσιασμός. Μπορώ ακόμα να ενθουσιαστώ με πολύ απλά πράγματα και να είμαι χαρούμενη για αυτό, χωρίς αυτό να ξεθωριάζει από την καθημερινή κούραση. Αυτό είναι που μου συμβαίνει τις περισσότερες φορές και με τις ιστορίες που θέλω να πω: ενθουσιάζομαι μαζί τους. Και βέβαια έχει έναν κίνδυνο:αν χάσω τον ενθουσιασμό μου, χάνω και την ιστορία. Δεν συμβαίνει συχνά είναι η αλήθεια, αλλά καμιά φορά συμβαίνει.

…το έχει δει στα χρώματα στην πέτρα, το έχει μυρίσει στις πνοές του ανέμου, το έχει ακούσει στα λόγια της θάλασσας…(Χρώματα στην Πέτρα, 2014)

Κάθε βιβλίο, λέει η Κιάρα, είναι ένα μικρό ταξίδι και όσο καλύτερα τα περιγράφει ο συγγραφέας τότε όλο και περισσότερες ελπίδες μπορεί να γεννήσει στους αναγνώστες του.

  • Ποιες συμβουλές θα έδινες σε νεότερους σου που επιδιώκουν να ασχοληθούν με τη συγγραφή παρόμοιων βιβλίων;

Απλώς να το κάνουν. Και δεν είναι συμβουλή, είναι πιο πολύ προτροπή. Υπάρχουν ελάχιστα πράγματα που συγκρίνονται με τη χαρά του να δημιουργείς κάτι που ξέρεις ότι αργότερα θα φύγει από τα χέρια σου και θα το πιάσουνε άλλα για να ταξιδέψουν μαζί σου.

  • Ποια είναι η ανταπόκριση του ελληνικού αναγνωστικού κοινού;

Σε προσωπικό επίπεδο, οι αναγνώστες μου έχουν συμπεριφερθεί πολύ-πολύ όμορφα. Ειδικά σήμερα που σχεδόν σε κάθε τι που διαβάζεις μπορείς να αναζητήσεις τον συγγραφέα για να του πεις τις σκέψεις σου, την ανταπόκριση του αναγνώστη την αισθάνεσαι και σε προσωπικό επίπεδο. Δεν έχει να κάνει πλέον τόσο με νούμερα και κριτικές, όπως στο παρελθόν, όσο με προσωπική επαφή.

Λένε πως στην Ελλάδα ο κόσμος δεν διαβάζει ιδιαίτερα κι εγώ το πίστευα. Πρόσφατα νομίζω πως έχω αλλάξει γνώμη για το τι ακριβώς συμβαίνει, μιας που εγώ προσωπικά δεν έχω κανέναν φίλο, ούτε καν γνωστό, που να μην έχει διαβάσει έστω κι ένα βιβλίο τα τελευταία πέντε χρόνια. Τουλάχιστον όχι κάποιον που να μπορώ να τον φέρω στο μυαλό μου.

  • Ποιος είναι ο αγαπημένος σου συγγραφέας;

Αυτές οι ερωτήσεις μου είναι πάντοτε οι δυσκολότερες. Δεν έχω ιδέα. Πραγματικά. Δεν μπορώ να τους ζυγίσω και να δω τι βαραίνει περισσότερο. Σήμερα είναι ο Neal Gaiman γιατί μόλις τελείωσα τον Ωκεανό στο τέλος του δρόμου, ένα πραγματικά μαγικό βιβλίο. Εχτές ήτανε η Βάσω Χρήστου, με τις πανέμορφες ιστορίες της που πράγματι έχουν Όλες τις γεύσεις του φωτός – όπως είναι και ο τίτλος του τελευταίου της βιβλίου, προχτές ήτανε η Ζυράννα Ζατέλη, με το Και με το φως του Λύκου επανέρχονται, ο Μιχάλης Μανωλιός με τους Αγέννητους Αδερφούς, η Robin Hob με την φοβερή τριλογία των Εμπόρων των Θαλασσών. Φυσικά έχω θαυμάσει τον κύριο καθηγητή J.R.R. Tolkien, νομίζω λίγο πολύ όλοι τον αγαπήσαμε σαν παιδιά ή και ενήλικες, λατρεύω τον Peter S. Beagle, τη γλυκιά μελαγχολία και τη δύναμη πίσω από τις λέξεις του.Αγαπώ τον Καββαδία και τον Καρκαβίτσα. Είναι τόσοι πολλοί οι αγαπημένοι μου συγγραφείς, που θα μπορούσα μια μέρα ολόκληρη να σου μιλάω για αυτούς.

Νομίζω πως σε καθετί που διαβάζω αν μπορώ ν’ αναγνωρίζω την αγάπη του συγγραφέα για τη δουλειά του, το αγαπώ κι εγώ· το καθένα τους με τρόπο ξεχωριστό.

«Σσσς… άκου το λίβα που ξυπνά πίσω απ’ το βουνό· άκου πως γεννιέται. Θα γίνει μεγάλος και δυνατός, θα καβαλήσει τις ράχες και θα ’ρθει σε μας». (Λουάνες, 2012)

Όταν ήταν μικρή ήθελε να γίνει μάγισσα να αλλάζει πιθανώς, την μοίρα και την καθημερινότητα με το ραβδί της. Η πραγματικότητα την οδήγησε στην συγγραφή παραμυθιών, εκεί που μπορεί να αλλάξει τις μοίρες των πλασμάτων της και να τους δώσει το δικό τους «λίβα» για να γίνουν μεγάλοι και δυνατοί.

  • Σε ποια εποχή θα ήθελες να ζεις;

Όταν ήμουνα μικρότερη ήθελα να ζω σε παλιότερες εποχές. Αυτό απλά εξαφανίστηκε –έκανε πουφ κι άφησε πίσω του καπνούς–  καθώς άρχισα να μαθαίνω Ιστορία, να καταλαβαίνω τα ανύπαρκτα ανθρώπινα δικαιώματα, τη θέση της γυναίκας, την έλλειψη τεχνολογίας που σήμερα θεωρούμε δεδομένη. Όχι ότι τα πράγματα σήμερα είναι τέλεια, πιστεύω όμως πως είναι σαφώς καλύτερα, τουλάχιστον για όσους γεννιόμαστε Έλληνες – πράγμα που ακόμα και στην τρέλα του σήμερα σημαίνει «προνομιούχοι» σε σχέση με παραπάνω από το 60% του κόσμου.

Ειλικρινά δε θα ήθελα να ζω σε καμία άλλη εποχή. Θα ήθελα μόνο να μην ξεχνώ να ζω το τώρα –πράγμα που τις περισσότερες το καταφέρνω– και να ζούσα σε έναν κόσμο λογικό και με συμπόνια – πράγμα που δυστυχώς μάλλον δε θα το καταφέρω ποτέ.

  • Μια λέξη για το επόμενο βιβλίο σου;

Μία; Χαχα, εντάξει μία: Σύντομα.

Ευχαριστούμε πολύ Κιάρα!

Επιμέλεια: Ελευθερία Βοναπάρτη


 

Η συγγραφέας θα παρευρίσκεται στο φεστιβάλ «Οι όψεις του Φανταστικού 2015-2016» που γίνεται στην Αθήνα στις 12 και 13 Δεκεμβρίου στο Bullet Café Club (πρώην Bat City – Λεωφόρος Αλεξάνδρας 11).

31f0be64-918a-4e7e-bfa4-43a79af4d04a

Και τα δύο βιβλία της Κιάρας Καλουντζή, το «Λουάνες» και το «Χρώματα στην Πέτρα» κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές.

Το βιβλίο Χρώματα στην πέτρα ανήκει στην σειρά βιβλίων Petit, των εκδόσεων Συμπαντικές Διαδρομές)


Σειρά Petit, εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές

Η σειρά: Γνωριμία με τα είδη και τις κατηγορίες της φανταστικής λογοτεχνίας, μέσα από βιβλία 48 σελίδων, με αυτοτελής ιστορίες διαφορετικών ειδών. Διαλέξτε ένα και διαβάστε το στο τρένο μέχρι να φτάσετε στον προορισμό σας, στο διάλειμμα σας στη δουλειά, το απόγευμα μαζί με τον καφέ σας, πριν να κοιμηθείτε το βράδυ. Έχουν το σωστό μέγεθος για όλες αυτές τις χρήσεις κι όσες ακόμα μπορείτε να φανταστείτε.

 

 

 

Please follow and like us: